Gelderse top op Haags podium

Sinds ik verbonden ben aan het Lucent Dans Theater en de Dr Anton Philipszaal mocht ik er al heel wat bijzondere voorstellingen en concerten meemaken. Maar een persoonlijk hoogtepunt was toch de ontvangst van de twee grootste Gelderse culturele gezelschappen in Den Haag.

Introdans viert dit seizoen het 40-jarig bestaan en begon dat met een landelijke tournee van de voorstelling VIER40. Met daarin voor de pauze het schitterende Noces op muziek van Igor Strawinski, live uitgevoerd door leerlingen van het ArtEZ Conservatorium en een projectkoor o.l.v. Rob Vermeulen. Op 4 en 5 mei werd Den Haag aangedaan. Uitsluitend voor die gelegenheid kwam ook Het Gelders Orkest mee om na de pauze Le Sacre du Printemps van Igor Strawinski te begeleiden. Met deze Sacre had Introdans al een nominatie voor de Gouden Zwaan in de wacht gesleept, maar het was de eerste keer dat de dansers live door een orkest werden begeleid. Meer dan 200 dansers en musici zetten Gelderland met deze VIER40 Speciaal twee avonden achtereen stevig op de Haagse kaart. (foto Hans Gerritsen)

4 Januari 2012

Naar bovenInspiratiepodium

"Laat je verrassen en inspireren door de vijf sprekers met elk hun eigen verhaal over hun passie, hartstocht en levenspad. Verhalen die in de kern gaan over geluk en plezier, over hindernissen en beren, over links- of rechtsom of toch gewoon rechtdoor datgene doen wat je het liefste wilt."

Zo luidt de uitnodiging van Maria Mazarakis voor het Inspiratiepodium dat zij sinds kort maandelijks in Arnhem organiseert. De sprekers maakt ze vooraf niet bekend, om een breed georiënteerd publiek bij elkaar te brengen dat zich laat verrassen en open staat voor nieuwe ideeën en verbindingen. Omdat het Inspiratiehuis Arnhem nog geen vast pand heeft, vinden de events op locatie plaats, op een bijzondere plek met een eigen sfeer. Op woensdag 25 mei jl. vond de bijeenkomst plaats bij Moet Kunsten in Arnhem en mocht ik als een van de sprekers een bijdrage leveren. De inleidingen, muzikale intermezzi en afsluitende gedichten zijn hier te zien en beluisteren, ook die van eerdere avonden. Er volgen meer inspiratiemomenten ...

14 Juni 2011

Naar bovenCollecteren is cool

"Collecteren stamt uit de tijd dat alles aan de deur verkocht werd", aldus een rake opmerking van mijn zoon. Heeft de collecte dan zijn langste tijd gehad? Misschien, andere vormen van fondsenwerven zijn nodig, maar het is te vroeg de collecte af te schrijven. Als directeur van het Prinses Beatrix Fonds heb ik er niet alleen zakelijk maar ook persoonlijk mijn schouders onder gezet.

Het fonds bestrijdt spierziekten en bewegingsstoornissen en heeft daarvoor veel geld nodig. De opbrengst van de landelijke collecte bedraagt nog altijd ruim € 1,5 mln. en staat of valt met het aantal collectanten, ca. 30.000, waarvan ieder jaar een deel afvalt door natuurlijk verloop of om andere redenen.

Op Koninginnedag opende ik onze Kix-Vrijmarkt op het Malieveld. Vervolgens ben ik ter plekke collectanten gaan werven voor de collecteweek in september. Je leert snel in te schatten wie je daarvoor wel aan kunt spreken en bij wie je weinig kans maakt. Met 14 toezeggingen was mijn actie niet vergeefs. De directe benadering is een alternatief nu het 'Bel me niet register' een drempel opwerpt om telefonisch collectanten te werven.

In mijn woonplaats Oosterbeek bleek nog geen collecteorganisatie te bestaan. Na een oproep in een plaatselijk nieuwsblad had ik in korte tijd acht collectanten geworven, van wie er een zelf een spierziekte heeft. Uiteindelijk zijn we in de collecteweek met zeven mensen langs de deuren gegaan en hebben we ruim € 1.300,- opgehaald, een mooi resultaat. Velen gaven graag iets voor de strijd tegen spierziekten, MS, Parkinson e.d., slechts weinigen weigerden. Voor volgend jaar hebben zich al twee nieuwe collectanten gemeld. Ook jongeren doen mee, immers 'collecteren is cool'. Meer mensen zijn welkom, want het aantal benen en bussen bepaalt de uiteindelijke opbrengst.

Vandaag nog een goede daad doen? Steun dan mijn persoonlijke actie: doneer in mijn digitale collectebus. Bij voorbaat dank!

7 December 2010

Naar bovenHans en Holland

Het overlijden van Hans van Mierlo brengt velen in de verleiding om persoonlijke herinneringen aan hem te delen. Ook mij. Aan een jaar plezierig samenwerken. En aan onze laatste ontmoetingen, die opvielen door een gemeenschappelijke beperking.

De samenwerking betrof het samengaan van het Nederlands Balletorkest en het Noordhollands Philharmonisch Orkest begin 2002. Ik mocht de opgelegde fusie begeleiden. Hans van Mierlo speelde als bestuursvoorzitter op cruciale momenten een belangrijke rol, gedreven door zijn zorg voor het lot van de mensen, naast artistieke en andere belangen.

Het voorstel voor de naam van het nieuwe orkest wekte aanvankelijk zijn weerzin op; Holland Symfonia deed toch vooral aan klompen en tulpen denken. Ik gaf hem mee dat de naam net als het Holland Festival een hoogwaardig cultureel merk kon worden. Met mijn suggestie om als ondertitel Het Nederlands Ballet- en Symfonieorkest te voeren werd het pleit beslecht.

Toen kon ik niet vermoeden dat ik aan datzelfde Holland Festival jaren later als interim verbonden zou raken. Hans van Mierlo en Conny Palmen waren trouwe bezoekers van het festival en we troffen elkaar bij het Holland Festival 2009 dan ook geregeld. Ik had mijn enkel gebroken en Hans liep na zijn struikelpartij over een rode loper nog niet makkelijk. Beide op krukken trokken we de aandacht, zochten we de liften op of togen we na afloop naar taxistandplaatsen.

Al voor onze eerste ontmoeting was ik lid van D66. Ik voel me bevoorrecht meer dan alleen zijn politieke overtuigingen te hebben mogen ervaren.

16 Maart 2010

Naar bovenAlmaar Mahler

"Jammer dat het zo kort was en er geen toegift kwam", aldus Mahler's kleindochter Amla na afloop van het concert van Het Gelders Orkest in Wenen, waarin Ingrid Kaiserfeld in twintig minuten vijf liederen zong van Alma's grootmoeder Alma Mahler.

Als Partner van Het Gelders Orkest was ik mee naar Wenen waar HGO gisteren onder leiding van de Oostenrijker Martin Sieghart in een vol Konzerthaus na Amla's liederen de Tiende Symfonie van Gustav Mahler speelde, in de uitvoering van de Italianen Mazzuca en Samale.

Twee dagen eerder hoorden we in de Muziekverein de Wiener Symfoniker o.l.v. George Prête in Mahlers Eerste Symfonie. Daags erna bij Verdi's Falstaf, in de fraaie Staatsoper waar Mahler zo vaak dirigeerde.

Ook de schitterende musea in Wenen bezocht; Klimts werk gezien in de Belvedere en het Secession-gebouw, de rijke collectie van het Kunsthistorisch Museum bewonderd en het indrukwekkende leven en kleurrijke werk ontdekt van Friedensreich Hundertwasser in zijn Kunsthaus.

Ondertussen ook het boek gelezen van Alexander Waugh over de beroemde eenhandige pianist Paul Witgenstein en zijn familie. De naam van zijn vader Karl, die het gebouw voor kunstenaarsbeweging Secession financierde, staat daar in kapitalen in de hal vermeld. In het 'paleis' van Pauls ouders kwamen Brahms, Strauss en ... Mahler over de vloer. In de Habsburgse tijd bloeiden naast (en dankzij) handel en industrie de kunsten in Wenen en die sfeer is er nog volop te proeven.

28 Februari 2010

Naar boven1e klasse

Vandaag kwam ik weer in het mooie station waar mijn eerste treinreis begon, een reis die iemand extra onvergetelijk voor me maakte.

Als 12-jarige zou ik deelnemen aan een fietsvakantie met schoolgenoten, maar omdat ik mijn arm gebroken had maakte ik de reis naar Groesbeek per trein. De rector van de school zou mij vergezellen en wachtte me op in Haarlem, waar ik vanuit Leimuiden per bus naar toe was gekomen. Hij zag dat ik mijn ogen uitkeek en daarmee verried dat ik niet eerder met de trein had gereisd. Leimuiden lag en ligt niet aan het spoor en mijn actieradius was toen nog beperkt. De man vroeg me een ogenblik te wachten, ging terug naar het loket en keerde weer met kaartjes voor de eerste klasse. Met dat genereuze gebaar werd mijn eerste treinreis een heel bijzondere ervaring, temeer daar we tot Nijmegen een eigen coupe deelden en ik aan het raam gekluisterd kon blijven. Daardoorheen zag ik, als polderjongen alleen verre einders gewend, voor het eerst glooiende landschappen en ook de hellingen van het talud, waarboven naar ik later leerde Oosterbeek lag, mijn huidige woonplaats. De dankbaarheid voor het gebaar van Aad Nijs voel ik nog iedere keer wanneer ik het mooie treinstation van Haarlem betreed of verlaat.

14 Januari 2010

Naar boven10 jaar later

Op 10 december bezocht ik precies tien jaar na mijn afscheid als algemeen directeur weer eens de Kamer van Koophandel in Arnhem. Het was een warm weerzien met oude bekenden en een enthousiaste kennismaking met nieuwe gezichten.

Terwijl veel van wat ik er weer zag en hoorde me vertrouwd voorkwam realiseerde ik me tegelijkertijd dat de vraagstukken en onderwerpen waar de KvK zich mee bezig houdt in al die jaren niet veel veranderd zijn. Dat lijkt enerzijds een bewijs voor een voort-durend bestaansrecht van de KvK, al wordt er ook nog altijd met een zaag rond de stoelpoten gelopen, het geeft anderzijds ook aan dat ik als manager niet zoveel nieuwe uitdagingen en ervaringen zou hebben ontmoet en meegemaakt als de afgelopen tien jaar. In de loop van 2010 zullen we op enigerlei wijze aandacht schenken aan 10 jaar MeerWaarde Management en Advies.

Voor nu dank voor de plezierige contacten in 2009 en een voorspoedig 2010!

Dick van der Meer

31 December 2009

Naar bovenBirmingham en Berlijn

In 1989, toen ik voorzitter was van Junior Kamer Nederland, vonden markante gebeurtenissen in de wereldgeschiendeis plaats, waarvan enkele zich voltrokken tijdens nationale en internationale bijeenkomsten. Zo kon ik mijn gevoelens bij het bericht over de val van de Berlijnse Muur op datzelfde moment delen met duizenden leden van Junior Chamber International uit de hele wereld.

"The Berlin Wall has fallen!!" Met die onverwachte aankondiging opende voormalige JCI-World President Yennifer Yu op donderdagavond 9 november 1989 de T.O.Y.P-Ceremony tijdens het Wereld Congres in Birmingham. Een luid gejuich steeg op uit de zaal, waarin toen voor het eerst ook vertegenwoordigers van Junior Kamers uit de Oostbloklanden Polen, Rusland en Hongarije zaten. Tijdens de General Assembly de andere morgen zette ik met alle aanwezige nationaal voorzitters een handtekening op de voorpagina van de Britse ochtendkrant waarop van de val van de Muur verslag werd gedaan, waarna deze werd aangeboden aan de toenmalige landelijk voorzitter van (West-)Duitsland, Christian Heinrich Sandler. De Oost-Duitse leiders beloofden daags na de val van de Muur vrije verkiezingen, maar al spoedig ontstond perspectief op een volledige hereniging van de beide Duitslanden, een realiteit waaraan we inmiddels al weer helemaal gewend zijn.

10 November 2009